1- به هنگام نقل سخن کفرآميز ديگران، خداوند را تنزيه کنيم. «وَلَداً سُبْحانَهُ»
2- هرگاه به نقل انحرافات ديگران مى‌پردازيم، راه حقّ را نيز بيان کنيم.
«وَ قالُوا- بَلْ»
3- تسليم فرمان خدا بودن، رمز کرامت بنده است. «مُکْرَمُونَ- لا يَسْبِقُونَهُ»
(آرى کسانى مورد کرامت واقع مى‌شوند که نه در قول و نه در عمل، از دستور خدا پيشى نگيرند.) «مُکْرَمُونَ- لا يَسْبِقُونَهُ»
4- فرشتگان، مأموران الهى‌اند که تنها به فرمان او عمل مى‌کنند و هيچگاه بر اوامر او پيشى نمى‌گيرند. «لا يَسْبِقُونَهُ- بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ»