1- ادّعاى شرک از هيچ موجودى قابل قبول و بخشش نيست. «وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ»
2- هر کس در برابر خداوند، قد علم و خود را به عنوان شريک مطرح کند، چه طرفدارى بيابد و چه نيابد، کيفر او جهنّم است. «إِنِّي إِلهٌ- نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ»
3- کيفرهاى الهى بر طبق يک سنت و قانون جاويد است. «کَذلِکَ»
4- مشرک، ظالم است و کيفر ظلم جز دوزخ نيست. «نَجْزِي الظَّالِمِينَ»