نکته‌های تفسیر نور

در اينکه مراد از بسته بودن‌ «رَتْقاً» و سپس باز شدن آسمان‌ها و زمين‌ «فَفَتَقْناهُما» چيست، اقوالى ذکر شده است: جلد 5 - صفحه 444 الف: زمين و آسمان در آغاز خلقت، يک چيز بودند و آن، توده‌ى عظيمى از گازها بود، سپس بر اثر انفجارات درونى و حرکت‌ها، تدريجاً از هم جدا شدند. ب: موادّ اصلى آسمان و زمين در ابتدا يکى بوده است، ولى با گذشت زمان، شکل جديدى پيدا کرده‌اند. ج: مراد از بسته بودن آسمان، نباريدن ومنظور از بسته بودن زمين، گياه نداشتن است، خداوند آنها را گشود، از آسمان باران نازل کرد واز زمين گياهان را روياند. «1» سرچشمه‌ى پيدايش انسان و حيوانات، آب است. 70% بدن انسان‌ها و حيوانات از آب است. حيات گياهان، وابسته به آب است.