زمين داراى دو نوع حفاظت است، يکى از درون و ديگرى از بيرون. يکى به واسطه کوهها، از تحرکات و فشار گازهاى درونى که باعث زلزله و لرزشهاى شديد است، و ديگرى بوسيله هواى آسمان و جوّى که گرداگرد زمين را فراگرفته است، از بمباران شبانه روزى شهاب سنگها، شعاع کشندهى نور خورشيد واشعههاى مرگبار کيهانى که دائماً زمين را در معرض خطرناکترين تهديدها قرار مىدهد.
شايد مراد از محفوظ بودن آسمان، حفاظت آسمانها از آمد و رفت شيطانها باشد، چنانکه در جاى ديگر مىفرمايد: «وَ حَفِظْناها مِنْ کُلِّ شَيْطانٍ رَجِيمٍ» «1»