1- بشر در طول تاريخ از انبيا بهرهمند بوده است. «بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»
2- شيوهى کفّار در طول تاريخ تمسخر و استهزا بوده است. «سَخِرُوا مِنْهُمْ»
3- آگاهى از رنجهاى ديگران، رنجهاى انسان را تسکين مىبخشد. «اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»
4- کارهاى حکيمانه نبايد به خاطر تمسخر گروهى تعطيل شود. (با اينکه پيامبران مسخره مىشدند، ولى آمدن انبيا تعطيل نشد) «اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ»
5- استهزا، سبب گرفتارى است. سَخِرُوا ... فَحاقَ ...
6- کيفر، با گناه سنخيّت دارد. فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا ... ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 453