پیام‌های تفسیر نور

1- قدرت‌ها نمى‌توانند انسان را از خطرات حفظ کنند. قُلْ مَنْ يَکْلَؤُکُمْ‌ ... 2- انسان دائماً نياز به حفاظت و حمايت الهى دارد. مَنْ يَکْلَؤُکُمْ‌ ... 3- از شيوه‌هاى موفّق تبليغ، مخاطب قراردادن وجدان‌هاست. قُلْ مَنْ يَکْلَؤُکُمْ‌ ... 4- حفاظت خداوند، دائمى و نسبت به همه حتّى کفّار است. «مَنْ يَکْلَؤُکُمْ» 5- کردار ما به نحوى است که حتّى سرچشمه‌ى رحمت را به غضب مى‌آورد. «مِنَ الرَّحْمنِ» (حفاظت او بر اساس مهر و رحمت است) يَکْلَؤُکُمْ‌ ... مِنَ الرَّحْمنِ‌ 6- حفاظت، از شئون ربوبيّت خداوند است. «يَکْلَؤُکُمْ‌- رَبِّهِمْ» (از حفاظت آسمان‌ها تا رام بودن حيوانات، تا دفاع در برابر ميکروب‌هايى که وارد بدن مى‌شود، صدها نوع حفاظت در هر لحظه برابر انسان وجود دارد). 7- اگر انسان‌ها از ياد خداوند اعراض کنند، او نيز از آنها اعراض خواهد کرد. ابتدا خداوند، کافران را مخاطب قرار داد «يَکْلَؤُکُمْ» ولى بعد گويا از آنان اعراض نموده و آنها را بطور غايب مطرح فرموده است. «بَلْ هُمْ» 8- انسان لازم است از مربّى واقعى خويش ياد کند، در غير اين صورت سزاوار توبيخ است. «بَلْ هُمْ عَنْ ذِکْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 454