1- بت شکنى، از جمله وظايف اصلى پيامبران الهى است. «فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً»
2- اگر استدلال و موعظه فايدهاى نبخشد، نوبت به برخورد انقلابى مىرسد.
«فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً»
3- قدرت جسمانى و جسارت، يک ارزش، و ناتوانى و زبونى يک نقيصه است.
«فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً»
4- براى بيدار کردن افکار عمومى و محو شرک، تلف کردنِ برخى اشيا و اموال لازم است. (بتهاى زمان ابراهيم و گوساله سامرى داراى قيمت و ارزشى بودند). «فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً»
5- بت از احترام ومالکيّت ساقط است وشکستن آن جايز است. «فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً»
6- بتهاى بزرگ، در ديد بتپرستان بزرگ است نه در نزد موحّدان. «کَبِيراً لَهُمْ»
7- شکستن بتها مقدّمه رهايى فکر از جمود و فراهم آمدن زمينهى سؤال و جواب است. «لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ» 8- عقيدهى انحرافى، انسان را دچار قضاوت انحرافى مىکند. «إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ»
(گاهى انسان چنان سقوط مىکند که بالاترين ظلم (شرک) را حقّ، و روشنترين حقايق (توحيد) را ظلم مىپندارد)
9- کفّار، ابتدا حضرت ابراهيم عليه السلام را ظالم معرفى کردند تا بتوانند براحتى او را محاکمه کنند. «إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ»
10- فرياد مبارزه و ظلم ستيزى ابراهيم عليه السلام به همه جا رسيده بود. «سَمِعْنا»
11- جوانان هم مىتوانند در راه حقّ، موج آفرينى کنند. «سَمِعْنا فَتًى»
12- حضرت ابراهيم عليه السلام قبل از عمليات تخريب، با تبليغات خود زمينه انقلاب عليه بتها را فراهم آورده بود. «يَذْکُرُهُمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 467