تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَرادُوا بِهِ کَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِينَ (70) وَ أَرادُوا بِهِ کَيْداً: و خواستند نمروديان به ابراهيم مکرى را که سوزانيدن و ضرر رساندن به او بود. فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِينَ‌: پس گردانيديم آنها را زيانکاران که خرج و سعى آنها هدر رفت و مراد حاصل نشد. چون آتش گلستان شد، جبرئيل نازل و با حضرت نشست، مشغول صحبت شد در آتش. نمرود نگاه کرد و گفت: هر کس خدائى فرا گيرد، پس هر آينه بايد فرا گيرد مثل خداى ابراهيم. يکى از بزرگان نمرود گفت: من طلسم نمودم بر آتش که او را نسوزاند، پس زبانه‌اى از آتش بيرون آمد به طرف او، و او را سوزانيد.