تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ کُلاًّ جَعَلْنا صالِحِينَ (72) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً: و عطا فرموديم مر ابراهيم را اسحق و يعقوب پسر اسحق را زيادتى، يعنى اسحق را به دعاى او مرحمت نموديم و يعقوب را که فرزند فرزند او بود زيادتى، يعنى بدون دعا عطا کرديم. يا معنى آنکه و عطا فرموديم ابراهيم را اسحق که پسر او بود و يعقوب را که پسر پسر او بود، چنانچه در معانى الاخبار از حضرت صادق عليه السلام مروى است که فرمود: ولد الولد نافلة «1». و على بن ابراهيم قمى فرمايد: «نافله» ولد ولد است، و او يعقوب باشد «2». وَ کُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ‌: و همه را يعنى ابراهيم و اسحق و يعقوب را گردانيديم شايستگان براى نبوت و رسالت. يا آنکه ناميديم ايشان را «1» تفسير برهان، ج 3، ص 65 بنقل از شيخ صدوق. «2» مدرک سابق. جلد 8 - صفحه 416 شايستگان، و اين غايت توصيف ايشان است به وصف نيکو.