حضرت على عليه السلام درباره‌ى «نَبْلُوکُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ» فرمودند: سلامتى و غنى، خير، و بيمارى و فقر، شرّ است و هر دو براى امتحان مى‌باشد. «1»
سيماى مرگ در قرآن و روايات
1- آمادگى براى مرگ، نشانه‌ى اولياى خداست. «إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» «2»
2- جايگاه مرگ در زندگى انسان‌ها همچون گردنبند بر روى سينه‌ى دختران است. «خطّ الموت على وُلد آدم مَخطّ القلاده على جيد الفتاة» «3»
3- مرگ، پايان راه نيست، بلکه به منزله‌ى تغيير در حيات و شيوه‌ى زندگى است، مانند لباسى که تعويض مى‌شود. «4»
4- هر کس از انسان‌ها به نحوى از اين جهان رخت برمى‌بندند، بعضى با سخت‌ترين حالات و عدّه‌اى مثل بو کردن گل. «5»
5- ترس انسان از مرگ مانند ترس راننده‌اى است که يا سوخت ندارد «آه من قلة الزاد و طول الطريق»، «6» يا بار قاچاق و کالاى ممنوعه حمل مى‌کند (گناهکار است) و يا آماده‌ى رانندگى نيست، وگرنه ترس چرا؟
«1». مستدرک، ج 2، ص 149.
«2». جمعه، 6.
«3». اين تشبيه از امام حسين عليه السلام در آستانه‌ى سفر به کربلا است.
«4». بحار، ج 6، ص 154.
«5». بحار، ج 6، ص 152.
«6». نهج‌البلاغه، حکمت 77.
جلد 5 - صفحه 449