کفر، انسان را به جايى مى‌رساند که منطق قوى و قول معصوم را مسخره مى‌کند، ولى حاضر نيست کوچک‌ترين بى‌احترامى نسبت به سنگ و چوب روا دارد، از اينرو گفتند:
«يَذْکُرُ آلِهَتَکُمْ» در حالى که منظورشان «يَذْکُرُ آلِهَتَکُمْ بسوء» بود.
اگر در حوض يا استخر آبى، لاشه بدبويى افتاده باشد، با آمدن باران، تعفّن و بدبويى آن بيشتر مى‌شود. کفر همچون لاشه‌ى مردارى در روح انسان است که با ديدن پيامبر لجاجت بيشترى بروز مى‌دهد.
جلد 5 - صفحه 450