اگر چه در اين آيه، تند بادى مطرح است که در سرزمين مبارک، (شامات) مى‌وزيده، ولى چنانکه از آيه 36 سوره‌ى ص، بدست مى‌آيد، حضرت سليمان بر بادهاى آرام، در ساير مناطق نيز قدرت تصرّف و فرماندهى داشته است. «فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخاءً حَيْثُ أَصابَ» ما باد را در اختيار سليمان قرار داديم تا نرم و آهسته، هر کجا که مى‌خواهد برود.
در اينکه حضرت سليمان عليه السلام چه مسافتى را در چه زمانى با باد طى مى‌کرده است، در آيه 12 سوره‌ى سبأ مى‌خوانيم: «وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ» و براى سليمان بود (حرکت با) باد در صبحگاهان (به اندازه‌ى مسافت) يک ماه و در غروب (نيز به مقدار سفر در) يک ماه.