نکته‌های تفسیر نور

آنچه از روايات و تفاسير، پيرامون ماجراى مطرح در اين آيه بدست مى‌آيد اين است که: گوسفندانى شبانه وارد تاکستان شخصى مى‌شوند و آن را ضايع و خراب مى‌کنند، صاحب درختان انگور، شکايت به نزد داود عليه السلام مى‌برد، و حضرت براى جبران خسارت، حکم به تحويل تمام آن گوسفندان به صاحب باغ مى‌کند، امّا فرزند ايشان، سليمان، راه حلّ ديگرى به پدر پيشنهاد مى‌دهد و آن اينکه گوسفندان در اختيار شاکى قرار گيرد تا او از منافع آنها استفاده کند و باغ به صاحب گوسفندان تحويل گردد تا او به ترميم آن بپردازد و بعد از جبران خسارت، هر يک مال اصلى خود را باز پس گيرند. «1» بديهى است که هر دو پيامبر بدنبال راهى براى جبران خسارت بودند، ليکن پدر (داود عليه السلام) «1». الفقيه، ج 3، ص 57. جلد 5 - صفحه 479 آن را در تحويل گوسفندان مى‌دانست ولى فرزند (سليمان عليه السلام) مى‌خواست به وسيله منافع گوسفندان آن را تدارک کند. خداوند مى‌فرمايد: اگر چه ما به هر دو، علم و حکمت عطا کرديم، ولى در اين مورد داورى سليمان بهتر بود. در حديثى آمده است که هرگاه داود عليه السلام به خواندن کتاب آسمانى «زبور» مشغول مى‌شد، کوه و سنگ و پرنده‌اى نبود مگر اينکه با شنيدن صداى داود عليه السلام با او همنوا مى‌گرديد. «1»