نکته‌های تفسیر نور

حضرت ايوب پيامبرى است که در قرآن مجيد به دريافت نشان صبر مفتخر گرديده است. «إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً، نِعْمَ الْعَبْدُ، إِنَّهُ أَوَّابٌ» «1» همانا ما او را انسان صابرى يافتيم، چه نيکو بنده‌اى بود، بدرستى که او بسيار اهل توبه و انابه بود. اگر چه حضرت ايّوب به مشکلات و بيمارى‌هاى بسيار سختى مبتلا شد، ولى بر خلاف آنچه در بعضى کتب آمده اين مسائل، مايه تنفّر مردم از او نبوده است، زيرا در اين صورت، «1». ص، 44. جلد 5 - صفحه 483 علاوه بر آنکه برخلاف قاعده لطف است، با بسيارى از روايات و تفاسير، از جمله تفاسير الميزان، فخر رازى، اطيب البيان، ابوالفتوح و نمونه نيز سازگار نيست. از امام صادق عليه السلام درباره‌ى‌ «وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ» سؤال شد که چگونه همانند آنان را نيز به ايّوب داد؟ حضرت فرمود: خداوند از فرزندان او که قبلًا به مرگ طبيعى مرده بودند نيز به همراه کسانى که هلاک شده بودند، به او برگرداند. «1»