تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْکِفْلِ کُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ (85) وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْکِفْلِ‌: و ياد بياور اى پيغمبر اين پيغمبران را: اسمعيل، ادريس و ذو الکفل عليهم السلام و آنچه را که انعام فرموديم برايشان از انواع نعمتها. کُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ‌: تمام اينها از صبرکنندگان بودند بر بلاء الهى و عمل به فرمان سبحانى. اما اسمعيل بن ابراهيم عليهم السلام صبر نمود به بلد بى‌آب و علف، و قيام نمود به بناء کعبه معظمه. اما ادريس عليه السلام صبر نمود بر دعوت به خدا، و اول کسى بود که مبعوث شد به قوم خود، پس خواند آنها را بدين، ابا کردند، خداوند ايشان را هلاک فرمود و او را به آسمان ششم رفع نمود. اما ذو الکفل- ابن بابويه به اسناد خود از حضرت عبد العظيم الحسنى عليه السلام فرمود: خدمت حضرت امام على النقى عليه السلام سؤال نمودم از ذو الکفل و اسم او و آيا از مرسلين بوده؟ حضرت مرقوم داشتند: بدرستى که خداى تعالى مبعوث فرمود صد و بيست و چهار هزار پيغمبر، سيصد و سيزده نفر جلد 8 - صفحه 430 آنها مرسل بودند، و ذو الکفل از ايشان، بعد از سليمان بن داود عليه السلام، و حکم مى‌نمود بين مردم مانند حضرت داود، و غضب نمى‌کرد مگر براى خداى تعالى، و اسمش غدد يا پسر دارين بوده است‌ «1».