تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَکَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَيْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ ذِکْرى‌ لِلْعابِدِينَ (84) خلاصه چون تعريض نمود به دعا به جهت ازاله بلاء بقول (رب انى مسنى الضر و انت ارحم الراحمين) و اين از لطيف کنايات است در طلب حاجات: فَاسْتَجَبْنا لَهُ‌: پس اجابت فرموديم دعاى او را. فَکَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ: پس زايل فرموديم آنچه به او بود از دردها و مرضها. وَ آتَيْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ‌: و عطا فرموديم اهل او را و مانندشان را با ايشان. از ابن عباس و ابن مسعود نقل است که: خداوند سبحان برگردانيد اهل او را که هلاک کرده بود به اعيانشان، و اعطا فرمود او را مثل ايشان، و همچنين برگردانيد عين اموال و مواشى او را و عطا فرمود مثل آن را. در کافى- از حضرت صادق عليه السلام سؤال شد: چگونه عطا شد مثل آنها با ايشان؟ فرمود: زنده فرمود براى او فرزندانى که مرده بودند به اجلشان پيش از اين، مثل آنها که هلاک شدند در آن روز «2». «1» خصال، ج 2، ص 399 و 400، باب السبقه. «2» تفسير برهان، ج 3، ص 67 بنقل از کافى. جلد 8 - صفحه 429 رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا: نعمتى از جانب ما بر او. وَ ذِکْرى‌ لِلْعابِدِينَ‌: و موعظه براى عالميان در صبر به محنتها و ابتلاها و انقطاع به خدا و توکل بر ذات يگانه او، زيرا در عصر ايوب هيچکس گرامى‌تر از او نبود نزد خدا، پس مبتلا فرمود او را به محن عظيمه؛ پس نيکو صبر نمود بر آن. بنابراين سزاوار است هر مبتلائى صبر نمايد و بداند که عاقبت صبر، محمود است. باقى گزارشات حضرت ايوب در سوره «ص» ان شاء اللّه تعالى. (قصه هفتم: اسمعيل، ادريس و ذو الکفل عليهم السلام).