1- هرگز از رحمت الهى مأيوس نشويم. «وَ زَکَرِيَّا إِذْ نادى» (خداوند حتّى به انسانى کهنسال همچون زکريا عليه السلام از همسرى نازا فرزند عنايت مى‌کند.)
2- ذکر کلمه‌ى «رب» و تکرار آن در دعا، درخواست‌ها را با اجابت مقرون مى‌سازد. «نادى رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنِي»
3- در هنگام دعا، خداوند را با آن صفتى که با خواسته ما تناسب بيشترى دارد ياد کنيم. «لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ»
4- ايمان به «خَيْرُ الْوارِثِينَ» بودن خداوند، با آرزوهاى طبيعى مثل علاقه به فرزند و طلب آن از پروردگار، منافاتى ندارد. «لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ»
5- دعاى انبيا مستجاب است. «فَاسْتَجَبْنا»
6- فرزند، عطيه الهى است. «وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى»
7- خداوند به اولياى خود نظر خاص دارد. سه بار کلمه «لَهُ» تکرار شده است.
«فَاسْتَجَبْنا لَهُ- وَ وَهَبْنا لَهُ- أَصْلَحْنا لَهُ»
8- دست خداوند بسته نيست و مى‌تواند زن نازا را هم شايسته‌ى بارورى گرداند. «أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ»
9- انسان مى‌تواند از طريق دعا نازائى را اصلاح کند. «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ»
10- سعادت کامل، زمانى است که همه‌ى اعضاى خانواده در انجام کار خير، با يکديگر شريک، همفکر و همگام باشند. «إِنَّهُمْ کانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ»
11- آنچه مايه‌ى ارزش بيشتر کارهاى خوبست، سرعت و نشاط در انجام آنهاست. «يُسارِعُونَ»
12- بيم و اميد نسبت به خداوند (خوف و رجا)، دو عنصر ارزشمند، حتّى براى پيامبران است. «رَغَباً وَ رَهَباً»
13- در هنگام دعا بايد خدا را با حالت خوف ورجا خواند. «يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً»
14- اولياى الهى، تنها در مقابل او سر تعظيم فرود مى‌آورند. «لَنا
جلد 5 - صفحه 491
خاشِعِينَ» نه «خاشعين لنا»
15- کمالات انسانى زمانى با ارزش است که دائمى باشد نه زودگذر و موقت.
«کانُوا يُسارِعُونَ يَدْعُونَنا وَ کانُوا لَنا خاشِعِينَ»
16- سرعت در کار خير و دعا همراه با بيم و اميد، در استجابت دعا مؤثر است.
فَاسْتَجَبْنا لَهُ ... کانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا ...