تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ (92)
إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ: بدرستى که اين ملت توحيد و دين اسلام، ملت و کيش شما است اى کافه مردمان که واجب است استقامت شما در آن. أُمَّةً واحِدَةً:
در حالتى که ملتى است يگانه، يعنى اختلافى در آن نيست و نبوده در ميان انبيا، بلکه همه ايشان متفق الکلمه‌اند در اصل توحيد. وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ: و من پروردگار شما هستم، پس مرا بپرستيد نه غير مرا. يا انبياء مذکوره فريق شما هستند که بر شما لازم است اقتدا نمودن به ايشان، زيرا آنها متفقند بر دين حق.
«1» تفسير قمى، ج 2، ص 49- حياة القلوب، چاپ جاويدان، ج 1، ص 390.
جلد 8 - صفحه 439