کلمه‌ى «شاخِصَةٌ» از ماده‌ى «شخوص» به معناى خارج شدن از مکانى بسوى مکان ديگر است و چون در هنگام تعجّب، چشم حالتى پيدا مى‌کند که گويا مى‌خواهد از حدقه خارج شود، لذا به اين حالت چشم نيز شخوص مى‌گويند.
گرچه قيامت در نظر دور مى‌نمايد، ولى در حقيقت نزديک است. «اقْتَرَبَ الْوَعْدُ» اين نزديک بودن، در آيات ديگر نيز مورد تأکيد قرار گرفته است. از جمله در آيه اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ ... «1» و «إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً» «2»