تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ (100) لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ: مر ايشان راست در جهنم ناله زار غمگين که غمى از آن عظيمتر نباشد. و چون نقم عظيم باشد، ناله آن عظيم باشد، و لذا تفسير زفير به صوت حمار نموده‌اند. و مراد از آن شدت تنفس است نزد سوزاندن آتش ايشان را. نعوذ باللّه منها. وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ‌: 1- و ايشان در جهنم نشوند سخنى را که بدان شاد شوند و راحتى به آنها رسد، بلکه هميشه صداى ناله معذبان شنوند. 2- به جهت هول و وحشت هيچ صدائى را نتوانند بشنوند. 3- حق تعالى ايشان را کر جلد 8 - صفحه 447 فرمايد چنانکه کور گرداند ايشان را. کما قال‌ (عُمْياً وَ بُکْماً وَ صُمًّا) «1». 4- ابن مسعود گفته: جهت نشنيدن آنها آن است که در تابوتهاى آتشين باشند که آن را به ميخهاى آتشين محکم نموده در قعر جهنم، و هر يک گمان کند که غير او معذب نيست.