تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‌ أُولئِکَ عَنْها مُبْعَدُونَ (101) چون مشرکين صحبت عيسى و ملائکه را در ميان آوردند، حق تعالى در رد آنها فرمود: إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‌: بدرستى که آنان که پيشى گرفته براى ايشان از جانب ما سابقه نيکو که سعادت دنيا و آخرت است، يعنى توفيق طاعت و رسيدن به جنت، يا وعده نيکوتر بر ايمان و اعمال صالحه که آن روضه رضوان است، يا بشارت به ثواب که مزيت حسن دارد بر غير؛ و آنها عزير، عيسى و ملائکه مى‌باشند. أُولئِکَ عَنْها مُبْعَدُونَ‌: آن گروه بخصوص بسابقه عنايت، از جهنم دور کرده شدگانند، زيرا ايشان در اعلى عليين و جهنم در اسفل سافلين مى‌باشد. اکثر مفسران برآنند که اين آيه عام است نسبت به هر که سبقت يافته باشد براى او و وعده مثوبت و سعادت، و مؤيد اينست آنچه مروى است که حضرت امير المؤمنين عليه السلام روزى خطبه‌اى خواند بعد از فراغ از آن، اين آيه را تلاوت و فرمود: من از اين جماعت هستم که عنايت الهى براى ايشان سبقت يافته‌ «2». و از اينجاست که شيخ جنيد گفته: (سبقت لهم من اللّه العناية فى البداية و ظهرت الولاية فى النّهاية). «1» سوره اسراء، آيه 97. «2» احقاق الحق، ج 3، ص 391- 390. جلد 8 - صفحه 448