1- در قيامت، اهل بهشت، فارغ از رنج و ناله گرفتاران به کامروايى مشغولند.
«لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها»
2- اشباع واقعى غرايز، تنها در بهشت ممکن است. «فِي مَا اشْتَهَتْ»
3- در بهشت، نه محدوديّت در نعمتهاست «فِي مَا اشْتَهَتْ» و نه محدوديّت در زمان بهرهمندى. «خالِدُونَ»
«1». تفسير نمونه.
«2». زخرف، 71.
«3». سجده، 17.
«4». الفقيه، ج 1، ص 295.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 500