کلمه «سِجِلّ» در اصل به قطعه سنگى گفته مى‌شده که روى آن مى‌نوشتند، ولى کم کم به اوراقى که مطالب بر روى آن نوشته مى‌شود، اطلاق گرديده است.
تشابه پيدايش قيامت با آفرينش ابتدائى جهان، بارها مورد اشاره قرآن قرار گرفته است، يکجا مى‌فرمايد: «کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ» «1» همان گونه که در آغاز شما را آفريد، باز شما برمى‌گرديد، در آيه‌اى ديگر مى‌خوانيم: هُوَ الَّذِي يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ «2» او کسى است که آفرينش را آغاز کرده و سپس آن را تکرار مى‌کند، در حالى که آن بر او آسان‌تر است.
مراد از آسمان در اين آيه، تمام آسمان‌هاست، زيرا در جاى ديگرى فرموده است: وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ ... «3»
حضرت على عليه السلام فرمودند: انسان در قيامت عريان محشور مى‌شود، سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند: کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ ... «4»