نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «زبور» در لغت عرب به معناى هر نوع نوشته و کتاب است. «وَ کُلُّ شَيْ‌ءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ» «1» ولى به قرينه‌ى آيه‌ «وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً» «2»* به نظر مى‌رسد که مراد، کتاب اختصاصى حضرت داود عليه السلام باشد که در برگيرنده مجموعه‌ى مناجات‌ها، نيايش‌ها واندرزهاى آن حضرت است. اين کتاب بعد از تورات نازل شده ومراد از «ذکر» در اين آيه نيز همان تورات است، چنانکه در آيه 48 همين سوره هم گذشت که تورات، ذکر است. «وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى‌ وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِکْراً لِلْمُتَّقِينَ» بعضى گفته‌اند که منظور از «زبور» در اين آيه، تمام کتب آسمانى و مراد از «ذکر»، قرآن‌ «1». قمر، 52. «2». نساء، 63 و اسراء، 55. جلد 5 - صفحه 503 مجيد است و کلمه‌ى‌ «مِنْ بَعْدِ» نيز بمعناى «علاوه بر» مى‌آيد، که در اين صورت معناى آيه چنين مى‌شود: ما علاوه بر قرآن، در تمام کتب آسمانى نوشتيم که وارثان زمين هر آينه بندگان صالح من خواهند بود. از امام صادق عليه السلام درباره‌ى زبور و ذکر سؤال شد، حضرت فرمودند: ذکر در نزد خداوند است و زبور کتاب نازل شده بر داود است و همه‌ى کتاب‌هاى نازل شده در نزد اهل علم است و آنان ما (اهل‌بيت) هستيم. «1» در پنج مورد از زبور «مزامير» حضرت داود که امروزه جزء کتب عهد قديم بشمار مى‌رود، شبيه اين تعابير آمده است که: مردان صالح، وارث زمين خواهند شد. «2» در روايات متعدّد آمده است که آن بندگان صالحى که وارث زمين خواهند شد، ياران حضرت مهدى عليه السلام هستند. «3» در بعضى روايات مى‌خوانيم که اهل‌بيت پيامبر اسلام عليهم السلام وارثان زمين خواهند شد و افراد بد دوباره زنده خواهند شد. «4»