تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ (105)
وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِي الزَّبُورِ: و هر آينه نوشتيم ما در زبور که کتاب داود عليه السلام است. مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ: از بعد تورات، يعنى بعد از آنکه در تورات نوشته بوديم، در زبور نيز ثبت نموديم. نزد بعضى مراد زبور، جنس کتب منزله است و مراد به ذکر، لوح محفوظ مى‌باشد، يعنى در جميع کتب منزله نوشته‌ايم پس از آن که در لوح محفوظ ثبت فرموديم. نزد جمعى مراد از زبور کتاب نازل شده و مراد به ذکر قرآن است، يعنى در تمام کتابهاى آسمانى و در قرآن ثبت
جلد 8 - صفحه 452
نموده‌ايم که: أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ: بدرستى که زمين را ميراث گيرند آن را بندگان من که ستوده‌اند و شايسته‌اند؛ 1- مراد مؤمنين مى‌باشند.
2- مراد از زمين بهشت است که مؤمنين آن را ميراث برند نظير قوله تعالى (الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ). «1» 3- مراد زمين بيت المقدس است که امت پيغمبر آن را ميراث گيرند. 4- نزد محققين مراد زمين دنيا، و مراد بندگان صالح مؤمنين امت مرحومه‌اند، يعنى ما در تمام کتب سماويه ثبت فرموده‌ايم که زمين دنيا را ميراث برند مؤمنين از امت مرحومه، که مراد اصحاب حضرت مهدى آل محمد عليهم السلام‌اند.
چنانکه در تفسير على بن ابراهيم قمى فرمايد: ايشان اصحاب حضرت قائم عجل اللّه فرجه مى‌باشند «2».
طبرسى در مجمع- از حضرت باقر عليه السلام روايت نموده: ايشان اصحاب قائم‌اند در آخر الزمان «3».
و دلالت نمايد آنچه خاصه و عامه روايت نموده‌اند از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله که فرمود: لو لم يبق من الدّنيا الّا يوم واحد لطوّل اللّه ذلک اليوم حتّى يبعث رجلا من اهل بيتى يملأ الارض قسطا و عدلا کما ملئت ظلما و جورا.
اگر باقى نماند از دنيا مگر يک روز، هر آينه دراز فرمايد آن روز را تا اينکه برانگيزاند مردى از اهل بيت من، پر نمايد زمين را از عدل و داد بعد از آنکه پر شده باشد از ظلم و جور.
در کافى- عبد اللّه بن سنان سؤال نمود از حضرت صادق عليه السلام از اين آيه: عرض کرد: چيست زبور و ذکر؟ فرمود: ذکر نزد خدا است يعنى لوح محفوظ، و زبور آنست که نازل شد بر داود؛ و هر کتابى که نازل شده بعد از آن، نزد اهل علم است، و مائيم اهل علم «4».
«1» سوره مؤمنون، آيه 11.
«2» تفسير برهان، ج 3، ص 75- تفسير قمى، ج 2، ص 77.
«3» مجمع، ج 4، ص 66.
«4» برهان، ج 3، ص 75 بنقل از کافى.
جلد 8 - صفحه 453
علامه مجلسى بعد از نقل اقوال در آيه فرمايد: در خاطر من آنکه در بعض اخبار است اينکه ذکر، رسول خدا است، و ذکر شده در زبور بعد از ذکر آن حضرت اينکه مهدى از اولاد او و ذريه او ميراث برند و ايشانند صالحين.