جلد 5 - صفحه 508
اگر گاهى در تحقّق وعدههاى الهى تأخيرى ديده مىشود، اين به معناى بىخبرى وغفلت او نيست که او طبق صريح آيهى قرآن، همه چيز را مىداند و از همه جا آگاه است، بلکه به دلايل مختلف است، از جمله:
الف: تا هر ميزان که خلافکار مىتواند، پيمانه گناه خودرا پر کند. «إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً» «1» همانا به آنان مهلت مىدهيم تا گناهانشان زياد شود.
ب: خطاکار توفيقى بيابد و توبه کند.
ج: کارهاى نيک گناهکار مصرف شود و او ديگر در قيامت طلبى نداشته باشد.