قرآن در معرفى سيماى قيامت، تعبيرات تکان دهندهاى دارد، از جمله:
* «يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً» «1» روزى که کودکان را پير مىکند.
* «يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً» «2» روزى که عبوس و سخت است.
* «يَوْماً کانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً» «3» روزى که عذابش گسترده است.
علاقهى مادر به فرزند، قوىترين علاقههاست. لذا خداوند در بيان سختى قيامت، به قطع رابطهى مادر شيرده و مادر باردار با فرزندش مثال زده است. و گرنه در قيامت، هيچ مادر باردار يا شيردهى وجود ندارد.