«مَرِيدٍ» به معناى بى‌خير است، به بيابان بى‌گياه مريد مى‌گويند و به نوجوان بى‌مو «امرد» گفته مى‌شود.
آنچه که اين آيه از آن نهى مى‌کند، بحث و جدال بدون داشتن آگاهى‌هاى لازم است، وگرنه جدال با مخالفان اگر با منطق صحيح و يا منطق خودشان باشد، بسيار هم بجاست.
چنانکه در آيه‌اى ديگر مى‌فرمايد: «جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» «1»