تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) مَنْ کانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ کَيْدُهُ ما يَغِيظُ «15» هر کس گمان مى‌کند که خداوند او (پيامبرش) را در دنيا و آخرت يارى نمى‌کند، (و در پى مکر و حيله است، بگو تا) طنابى به آسمان بياويزد (و خود را حلق آويز کند) سپس (آن را) قطع کند، آن گاه بنگرد که آيا نيرنگش خشم او را فرو مى‌نشاند؟!