پیام‌های تفسیر نور

1- در آسمان‌ها موجوداتى با شعور هستند. «مَنْ فِي السَّماواتِ» (کلمه‌ى‌ «مَنْ» براى صاحبان شعور است) 2- تمام هستى براى خداوند سجده و خضوع مى‌کند. «يَسْجُدُ» و شعور، مخصوص انسان نيست. «مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ» (اگر بدانيم همه هستى تسليم خدا هستند ما نيز وصله ناهمرنگ نخواهيم بود. شرک و تکبّر مخالف نظام هستى است) 3- انسان انتخابگر است. يَسْجُدُ ... کَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ وَ کَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ‌ 4- عذاب‌هاى الهى بر اساس حقّ و عدل است. «حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذابُ» 5- عزّت و ذلّت تنها به دست خداست. «مَنْ يُهِنِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ» 6- در برابر اراده‌ى خداوند، هيچ مانعى وجود ندارد. «يَفْعَلُ ما يَشاءُ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 29