1- ماجراى کعبه و ابراهيم واقعهاى است که نبايد فراموش شود. «وَ إِذْ»
2- همهى ما محتاج توفيقات الهى هستيم. «بَوَّأْنا»
جلد 6 - صفحه 33
3- مکانهاى مقدّس بايد در اختيار افراد مقدّس قرار گيرد. «بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَکانَ الْبَيْتِ»
4- مردم دنيا، کعبه را از قديم مىشناختند. «الْبَيْتِ»
5- هيچ گونه شرکى براى خدا مجاز نيست. «لا تُشْرِکْ بِي شَيْئاً»
6- اوّل طهارت درون، بعد پاکى برون. «لا تُشْرِکْ بِي- طَهِّرْ بَيْتِيَ»
7- خدمت به مسجد، افتخارى ابراهيمى است. «طَهِّرْ بَيْتِيَ»
8- تنها خودسازى کافى نيست، خدمت به خلق نيز لازم است. لا تُشْرِکْ بِي ... طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ ...
9- هر کجا به خدا منسوب باشد مقدّس است و همه بايد به آن احترام بگذارند.
«طَهِّرْ بَيْتِيَ»
10- مرکز عبادت بايد پاک باشد. «طَهِّرْ بَيْتِيَ»
11- نماز و نمازگزار به قدرى عزيز است که حتّى ابراهيم بايد خادم مکان آن باشد. طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ ... وَ الرُّکَّعِ السُّجُودِ
12- حقّ مسجد الحرام، طواف و قيام و نماز است و از ميان اينها طواف، پاداش بيشترى دارد. «لِلطَّائِفِينَ» (اينکه نام طواف قبل از رکوع آمده شايد اشاره به اين باشد که در مسجدالحرام، طواف مهمتر از نماز است)