1- تقواى درونى بايد آثار بيرونى هم داشته باشد، هر کس به شعائر بىاعتنا باشد، در حقيقت تقواى قلبى او کم است. «مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ»
2- بزرگداشتها بايد بر اساس تقوا باشد، نه رقابت. مَنْ يُعَظِّمْ ... تَقْوَى الْقُلُوبِ