کلمه «مخبتين» از «خبت» يعنى زمين وسيع وهموار که خالى از فراز و نشيب است و مخبت به انسان آرام ومطمئن گفته مىشود که از هرگونه پندار شرک دور باشد.
کلمهى «منسک» يا مصدر، يا اسم زمان ويا اسم مکان است. لذا معنا چنين است: ما براى هر امّتى برنامه عبادت يا زمانى را براى قربانى يا مکانى را براى آن قرار داديم.