نکته‌های تفسیر نور

يکى از وعده‌ها و سنّت‌هاى الهى، نصرت و دفاع از مؤمنين است و خداوند اين دفاع و حمايت را به عنوان يک حقّ، بر خود لازم فرموده است: «وَ کانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ» «1» البتّه معناى دفاع و نصرت الهى، هميشه دفاع و نصرت فورى و کوتاه مدّت نيست، بلکه دفاع دراز مدّت را نيز شامل مى‌شود، زيرا در آيات ديگر مى‌فرمايد: «وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ»* آرى، ممکن است در يک درگيرى و جنگ، مؤمنين به ظاهر شکست بخورند ولى اهداف و تفّکر آنان پيروز شود، چنانکه ابن ملجم، حضرت على عليه السلام را به شهادت رساند، ولى آيا خداوند او را حمايت کرد يا على عليه السلام را؟ نام على، فرزند على، کتاب على، مناجات على، عزّت على، شيعه‌ى على و تفکّر على سرانجام به پيروزى رسيد. «خَوَّانٍ» و «کَفُورٍ» به معناى کسى است که کفر و خيانت، کار و سيره‌ى او باشد.