تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَکَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَکْناها وَ هِيَ ظالِمَةٌ فَهِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَشِيدٍ «45»
پس چه بسيار از (شهرها و) آبادى‌هايى که ستمگر بودند و آنها را هلاک کرديم، پس (ديوارهاى) آن بر سقف‌هايش فرو ريخت، (نخست سقف‌ها ويران شد، و بعد ديوارها و پايه‌ها بر روى سقف‌ها سقوط کرد). و چه بسيار چاه (پر آب)، متروکه و چه بسا قصرهاى بلند (و محکمى که بى‌ساکن يا مخروبه شد).
جلد 6 - صفحه 54