تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَکُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِها أَوْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لکِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ «46»
آيا آنان در زمين سير نکردند تا دلهايى داشته باشند که با آن حقيقت را درک کنند، يا گوشهايى که با آن حقيقت را بشنوند؟ البتّه چشمهاى آنان کور نيست، لکن دلهايى که در سينه دارند نابينا است.