تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ «48»
و چه بسيار از (شهرها و) آبادىهايى که به (اهل) آن مهلت دادم در حالى که ستمگر بودند (امّا از اين مهلت، براى توبه و اصلاح خويش استفاده نکردند و بر کفر خود اصرار ورزيدند). سپس آن (ها) را با قهر خود گرفتم و بازگشت (همه) به سوى من است.