تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِيمٌ (50)
جلد 9 - صفحه 73
فَالَّذِينَ آمَنُوا: پس آن کسانى که ايمان آوردند به خدا و پيغمبر، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجا آوردند کارهاى شايسته از انواع طاعات و عبادات، لَهُمْ مَغْفِرَةٌ: مر ايشان راست آمرزش از گناهان گذشته مغفرت بسيار، وَ رِزْقٌ کَرِيمٌ:
و روزى بزرگوار و نيکو که نعيم بهشتى است. کريم از هر نوع آن چيزى است که جامع فضايل آن باشد. نزد بعضى «رِزْقٌ کَرِيمٌ» روزى‌اى است بى‌زحمت و رنج و محنت، خواه در دنيا باشد يا در آخرت. «1»