مردم در برابر وسوسههاى شيطان چند دستهاند:
1- افرادى وسوسهى شيطان در روحشان کارساز است. «يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ» «1»
2- بعضىها شيطان با آنان تماس مىگيرد، ولى فوراً متوجّه مىشوند و او را طرد مىکنند.
«1». ناس، 5.
جلد 6 - صفحه 58
«مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَکَّرُوا» «1»
3- گروهى، شيطان هميشه با آنهاست. «فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ» «2»
پيامبران الهى جزء هيچ يک از اين سه دسته نيستند، آنان معصومند و شيطان نه قرين آنهاست، نه در روحشان وسوسه مىکند و نه با آنان تماس مىگيرد، شيطان در طرح وبرنامه و آرزوى آنان القائاتى دارد و ناگفته پيداست که حساب طرح پيامبران و برنامهها و اهدافشان، از حساب شخصى آنان جداست.