برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 52)- وسوسههای شیاطین در تلاشهای انبیا: از آنجا که در آیات گذشته سخن از تلاش و کوشش مشرکان و کافران برای محو آیین الهی و استهزاء و سخریه آنها نسبت به آن در میان بود، در اینجا هشدار میدهد که این توطئههای
ج3، ص225
مخالفان برنامه تازهای نیست، همیشه این القائات شیطانی در برابر انبیاء بوده و هست.
نخست چنین میگوید: «و ما هیچ رسول و پیامبری را پیش از تو نفرستادیم مگر این که هر گاه آرزو میکرد (و طرحی برای پیشبرد اهداف الهی خود میکشید) شیطان، القائاتی در آن طرح میکرد» (وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِیٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّی أَلْقَی الشَّیْطانُ فِی أُمْنِیَّتِهِ).
اما خداوند پیامبر خود را در برابر هجوم این القائات شیطانی تنها نمیگذاشت «پس خداوند القائات شیطان را از میان میبرد، سپس آیات خود را استحکام میبخشید» (فَیَنْسَخُ اللَّهُ ما یُلْقِی الشَّیْطانُ ثُمَّ یُحْکِمُ اللَّهُ آیاتِهِ).
و این کار برای خدا آسان است چرا که «خداوند دانا و حکیم میباشد» (وَ اللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ). و از همه این توطئهها و نقشههای شوم با خبر است و طرز خنثی کردن آنها را به خوبی میداند.