تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ ما کانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِينَ (147) جلد 1 صفحه 510 ترجمه‌ و نبود گفتارشان مگر آنکه گفتند اى پروردگار ما بيامرز براى ما گناهان ما را و زياده روى نمودن ما را در کارمان و ثابت فرما قدمهاى ما را و نصرت بده ما را بر گروه کافران.. تفسير دستورى است از براى مؤمنين ثابت قدم در جهاد که بسيره مرضيه انصار انبياء سلف رفتار نمايند زيرا که آنها با آنکه در جنگ ثابت قدم بودند هيچ فکرى نداشتند و هيچ سخنى نمى‌گفتند در موقع شدت جنگ مگر آنکه روى نياز بدرگاه خداوندگار ساز مينمودند و با آنکه يا علماء عدول بودند يا مؤمنين ثابت قدم ابتدا اقرار بگناه و تعدى از حق عبوديت خود مى‌نمودند چون بنده هر قدر مطيع باشد و عبادت کند باز شکر نعمت و حق مولويت حضرت احديت را بجا نياورده هر نفسى که فرو ميرود ممد حيات است و چون برمى‌آيد مفرح ذات پس در هر نفسى دو نعمت موجود و بر هر نعمتى شکرى واجب از دست و زبان که برآيد کز عهده شکرش بدر آيد و گناه و تجاوز در امر اگرچه مصداقا يکى هستند لکن تعدد عنوان براى مزيد خضوع و اقرار بتقصير است که بزرگترين وسيله براى طلب مغفرت مى‌باشد ضمنا مشعر است بآنکه اگر هم بما در جنگ صدماتى وارد شود براى سوء اعمال خودمان است نه بواسطه نقص در ناحيه رحمت و کرم الهى و اين هم خود موجب جنبش درياى رحمت ارحم الراحمين است و بعد از اين مقدمات از خدا طلب سداد و ثبات قدم در مقابل اعداء دين و نصرت بر آنها را مى‌نمايند که معلوم ميشود بزرگ ترين هم آنها غلبه بر اعداء دين است که آنهم مقصد اخروى است چون کمال در آن است که بعد از آنکه از گناه پاک شدند بزيور صلاح و ثبات و ظفر آراسته شوند و با طهارت بکرامت نائل گردند و در دنيا و آخرت عزيز باشند.