1- انگيزهى پرستش، يا فرمان الهى است: «يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً»، يا رهنمود عقل وعلم است: «لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ» و يا به اميد يارى و استمداد اوست. «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ» و مشرکان هيچ کدام را ندارند.
2- هر پرستشى که بدون دليلى از وحى وعلم باشد، ظلم است. «وَ ما لِلظَّالِمِينَ»