پیام‌های تفسیر نور

1- نحوه خطاب بايد با مخاطبان تناسب داشته باشد. «يا أَيُّهَا النَّاسُ‌- تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» (مشرکان در مرحله‌اى نيستند که به‌آنان بهتر از «يا أَيُّهَا النَّاسُ» گفته شود) 2- در ارشاد و تبليغ، ابتدا مردم را براى شنيدن آماده کنيم، سپس سخن بگوييم. «ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ» 3- در مثال‌هاى قرآنى، دقّت و توجّه کنيم. «فَاسْتَمِعُوا لَهُ» 4- اگر انسان‌ها، همه‌ى توان خود را هم به کار گيرند، نمى‌توانند موجود زنده‌اى خلق کنند. «لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ» 5- مخلوقات کوچک را کوچک نشمريم. «إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ» 6- کسى که در برابر يک مگس عاجز است، لايق نيست پرستش شود. «لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ» 7- مشرکان خدا را قبول داشتند، ولى غير او را نيز مى‌پرستيدند. (قدردانى صحيح از خداوند، يکتا پرستى است). «ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ» 8- انگيزه‌ى شرک، استمداد از شريک‌هاست، ولى بايد غير خدا را کنار گذاشت و تنها به سراغ او رفت، که قدرت وعزّت مخصوص خداوند است. «إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 73