1- گزينش پيامبر، حقّ خداست، که خالق وبصير است. «يَصْطَفِي- بَصِيرٌ» (شايد کلمه سميع و بصير رمز آن باشد که ما هر کس را انتخاب مىکنيم و مسئوليّت مىدهيم، بر کارشان نظارت و حمايت داريم)
2- هر کسى لياقت واستعداد پيامرسانى الهى ندارد. «مِنَ الْمَلائِکَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ»
3- عالم، محضر خداست. «يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ»
4- اکنون که خدا مىداند وهمه به سوى او مىرويم، گناه نکنيم. يَعْلَمُ ... تُرْجَعُ
5- خداوند آفرينش را طورى آفريده که بازگشت همهى مسائل به سوى اوست.
«1». تفسير برهان، ج 3، ص 104 و ج 4، ص 452.
جلد 6 - صفحه 74
«وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»
6- حرکت هستى بهسوى خدا، به خواستن يا نخواستن آنها نيازى ندارد. «تُرْجَعُ»
7- کاروان هستى به سوى هدفى مشخص، روان است. «تُرْجَعُ الْأُمُورُ»