تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِکَةِ رُسُلاً وَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ (75) چون مقدم فرمود آنچه متعلق به الهيات است، سپس ذکر فرمايد آنچه متعلق به نبوت است. مشرکان گفتند: از ميان ما همه، خداى تعالى پيغمبرى به حضرت محمد داد که يتيم ابو طالب مى‌باشد؛ آيه شريفه نازل شد: اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِکَةِ رُسُلًا: خداى تعالى برگزيند از ملائکه فرستادگان را که واسطه رسانيدن وحى باشند مانند جبرئيل و ميکائيل و اسرافيل و همچنين عزرائيل. وَ مِنَ النَّاسِ‌: و همچنين برگزيند از مردمان فرستادگانى که دعوت کنند سايرين را به حق و تبليغ نمايند به آنها آنچه را که نازل شده است بر ايشان. على بن ابراهيم قمى فرمايد: ايشان انبياء و اوصيائند، پس از انبياء حضرت نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و عليهم السّلام، و از اين پنج نفر، حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و از اوصياء حضرت امير المؤمنين و ائمه عليهم السّلام را برگزيد. «1» إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ: بدرستى که خداى تعالى شنوا است گفتار بندگان را، بينا است کردار آنان را. «1». تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 87 و نيز تفسير برهان، ج 3، ص 104، روايت 1. جلد 9 - صفحه 100