حضرت نوح را «پدر دوّم» انسان گفتهاند، چون در طوفان نوح، همهى مردم غرق شدند، جز آنان که در کشتى همراه نوح بودند. از اين رو معناى «ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا» همانند جملهى «يا*
«1». اعراف، 89.
«2». يوسف، 68.
«3». نساء، 131.
«4». انعام، 91.
«5». اعراف، 144.
جلد 5 - صفحه 19
بَنِي آدَمَ»* است.
حضرت نوح در ميان پيامبران، بيش از همه عمر کرد و همواره گرفتار اذيّت و آزار کفّار و لجوجان بود، ولى بندهاى بسيار شاکر بود. «1» خداوند نيز براى حضرت نوح، حساب ويژهاى باز کرده و سلام مخصوص به او داده است. «2»