در قرآن، بارها سفارش به توکّل بر خدا و دورى از توکّل به غير او شده و در کنار فرمان به
«1». در جاى ديگر آمده است: «لقد رأى من آيات ربّه الکبرى» نجم، 18.
جلد 5 - صفحه 18
توکّل، دليل آن نيز بيان شده است. مثلًا در سوره اعراف مىفرمايد: چون خداوند علم بىنهايت دارد، بر او توکّل کن. «1» و در سوره يوسف مىفرمايد: چون حکومت بدست اوست، پس بر او توکّل کن. «2» و يا در سوره نساء مىفرمايد: چون مالک بىچون و چرا اوست، پس او را وکيل خود بگير. «3»
رسالت حضرت موسى جهانى بوده است، هر چند در اين آيه، موسى عليه السلام را براى بنىاسرائيل هادى مىداند، ولى در جاى ديگر او را برگزيده و هادى تمام مردم مىداند:
«نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ» «4»، «اصْطَفَيْتُکَ عَلَى النَّاسِ» «5».