1- يأس و نااميدى از رحمت الهى روا نيست. خداوند، براى مفسدان نيز راه بازگشت را باز گذارده است. «عَسى رَبُّکُمْ أَنْ يَرْحَمَکُمْ»
2- محور کار مربى بايد رحمت و محبّت باشد. «رَبُّکُمْ يَرْحَمَکُمْ»
3- در شيوهى هدايت، ابتدا از رحم ومهربانى بگوييم، سپس از هشدار و تهديد
جلد 5 - صفحه 25
استفاده کنيم. يَرْحَمَکُمْ ... عُدْنا
4- قهر الهى وابسته به عملکرد خود ماست. «إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا»
5- فسادى که توبه در پىنداشته باشد، به کفر مىانجامد. «وَ جَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْکافِرِينَ»
6- دوزخيان هيچ راه فرارى ندارند. «حَصِيراً»