تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً کَبِيراً «9»
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ: بدرستى که اين قرآنى که عطا فرموديم تو را اى پيغمبر.
يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ: هدايت نمايد به ديانت و طريقهاى که محکمتر و استقامتش زيادتر است، يعنى ملت اسلام و توحيد، و اين هدايت مخصوص به فرقه نيست، بلکه براى کافه مردم مىباشد که اگر متمسک به آن شوند رهنمائى يابند. وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ: و مژده مىدهد ايمان آورندگان به آن را.
الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ: آنان که بجا مىآورند کارهاى شايسته را که منطوى است در قرآن و مبيّن آن پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد.
أَنَّ لَهُمْ أَجْراً کَبِيراً: به اينکه براى ايشان است ثوابى بزرگ به حسب ذات و کيفيت و کميت. کاشفى گويد: مراد بهشت است که دنيا و آنچه در او است در مقابل، حقير و ناقابل باشد.
در معانى الاخبار «1»- حضرت صادق عليه السّلام از پدر از جد بزرگوارش حضرت سجاد عليهما السّلام فرمود: الامام منّا لا يکون الّا معصوما و ليست العصمة فى ظاهر الخلقة فيعرف بها و لذلک لا يکون الّا منصوصا فقيل له: يا بن رسول اللّه فما معنى المعصوم قال هو المعتصم بحبل اللّه و حبل اللّه هو القران لا يفترقان الى يوم القيمة و الامام يهدى الى القران و القران يهدى الى الامام و ذلک قول اللّه عزّ و جلّ انّ هذا القران يهدى للّتى هى اقوم.
«1» معانى الاخبار، صفحه 132، حديث اوّل.
جلد 7 - صفحه 336
امام از ما نباشد مگر معصوم، و عصمت امر ظاهر خلقى نيست تا شناخته شود، و لذا امام نمىباشد مگر منصوص از جانب خدا. عرض کردند معنى معصوم چيست؟ فرمود: او متمسک به حبل الهى، و حبل اللّه قرآن است که تا روز قيامت از يکديگر جدا نشوند، امام به سوى قرآن مىخواند و قرآن هدايت نمايد به امام، و اين است فرمايش الهى: (إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ).