اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلزَمناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخرِجُ لَهُ يَومَ القِيامَةِ کِتاباً يَلقاهُ مَنشُوراً «13»
و هر انسان را ملزم کرديم نامه عمل او را و بر گردن او بار کرديم که نتواند انکار
جلد 12 - صفحه 230
کند و بيرون مياوريم روز قيامت اينکه نامه عملش را که ملاقات ميکند باز شده بدست او داده ميشود يمينا و يسارا يا از عقب سر وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلزَمناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ.
يکي از ضروريات دين اسلام و نصوص قرآني و تواتر اخبار نامه عمل است که رقيب و عتيد مينويسند و در آيات بسيار اشاره دارد ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ ق آيه 17 يَکتُبُونَ ما تَمکُرُونَ يونس آيه 21.
فَأَمّا مَن أُوتِيَ کِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً وَ يَنقَلِبُ إِلي أَهلِهِ مَسرُوراً وَ أَمّا مَن أُوتِيَ کِتابَهُ وَراءَ ظَهرِهِ فَسَوفَ يَدعُوا ثُبُوراً وَ يَصلي سَعِيراً انشقاق آيه 7 الي 12 و غير اينها از آيات و تعبير بطائر بمناسبت پرواز کردن نامهها است و بدست صاحب آن داده ميشود و معني الزام در عنق يعني گردن آنها بار ميکنيم کنايه از اينکه نتوانند انکار کنند بواسطه شهادت اعضاء و جوارح و انبياء و ائمه و ملائکه حفظه و ساير شهود وَ نُخرِجُ لَهُ يَومَ القِيامَةِ کِتاباً يَلقاهُ مَنشُوراً باز ميشود و تمام مشاهده ميکنند و خود صاحبش مشاهده ميکند و ميگويد يا وَيلَتَنا ما لِهذَا الکِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا کَبِيرَةً إِلّا أَحصاها کهف آيه 48.